Hollywood słynie z wysokobudżetowych filmów akcji, pełnych pościgów, wybuchów i efektów specjalnych. Ten sam typ produkcji wydaje się pochwalać akademia filmowa wręczając filmowcom i filmom Oscary. Niemniej jednak wiele innych nagród krytycy i znawcy przyznają filmom spokojniejszym i nieco prostszym, takim jak niektóre polskie filmy.
Z oczywistych względów polskie filmy oscylują właśnie wokół tej definicji. Z jednej strony są w prawdzie komedie, które nie wymagają kosmicznie wysokich budżetów, aby osiągnąć pewien standard. Ciężko jest jednak nakręcić komedią uznaną przez wszystkich - poczucie humoru to kwestia dość osobista i nie da się każdego zadowolić. Z tego też powodu za najlepsze polskie filmu uznaje się te dość spokojne, prezentujące codzienną rzeczywistość w dość nietypowy sposób. Dobry reżyser z porządnym scenariuszem w tego typu warunkach może osiągnąć prawdziwy geniusz. Idealnym przykładem może być na przykład klasyczny" Nóż w wodzie" Romana Polańskiego. Film wydaje się być dość prosty, a nośnikiem fabuły są przede wszystkim dialogi postaci, a nie kosztujące miliony dolarów pościgi. Widzimy także w późniejszych filmach tego reżysera, co może on osiągnąć, kiedy już wystarczająco duży budżet na realizację projektu dostanie. Świadczy to o tym, że każde miejsce może być wylęgarnią dobrych reżyserów i okazjonalnie powstają polskie filmy, które na arenie międzynarodowej możemy określić jako dobre. Istotnym pytaniem jest, czy polskie filmy, które chcemy przedstawić za granicą powinny wyrażać polskość, czy może skupiać się na ludzkości jako takiej.
Brak komentarzy.
Dodawanie komentarzy zostało zablokowane.